Temat: Jakie garnki lubimy ?
Szybkowar

Szybkowar to szczelny garnek, w którym w czasie gotowania potraw zawierających znaczne ilości wody para nie mając dokąd uchodzić powoduje wzrost ciśnienia we wnętrzu garnka. Wzrost ciśnienia powoduje wzrost temperatury wrzenia wody. Podniesiona temperatura znacznie przyspiesza proces gotowania.
W praktyce szybkowar nie jest całkowicie szczelnym naczyniem, lecz posiada zawór bezpieczeństwa utrzymujący stałe nadciśnienie w jego wnętrzu, który powoli wypuszcza nadmiar pary. Gotowanie potraw w naczyniu całkowicie szczelnym prowadziłoby do stałego wzrostu ciśnienia w jego wnętrzu aż do wartości powodującej jego rozerwanie.
W większości szybkowarów konstrukcja zaworu jest bardzo prosta. Jest to ruchoma, ciężka sztabka metalu zawieszona na krótkim, pionowym pręcie. Sztabka ta w pozycji najniższej blokuje otwór zaworu. W momencie gdy ciśnienie wewnątrz szybkowaru przekracza pewną wartość, sztabka jest przez to ciśnienie unoszona do góry a nadmiar pary może w tym czasie wylecieć z garnka, co powoduje obniżenie ciśnienia i opadnięcie sztabki blokującej ponownie zawór. W niektórych szybkowarach zawory są zaopatrywane w rodzaj przeciwwagi, umożliwającej regulację ciśnienia wewnątrz garnka, przez zmianę położenia obciążnika przeciwwagi
Szybkowar został wynaleziony przez
Denisa Papina w 1679 r.
Papin nazwał swój wynalazek "zmiękczaczem kości". Na jego część szybkowar był długo nazwany - kociołkiem
Papina
Temat: Złota Piłka
1956 Stanley MATTHEWS (Eng) - Blackpool (Eng)
1957 Alfredo DI STÉFANO (Spa [*]) - Real Madrid (Spa)
1958 Raymond KOPA (Fra) - Real Madrid (Spa)
1959 Alfredo DI STÉFANO (Spa [*]) - Real Madrid (Spa)
1960 Luis SUÁREZ (Spa) - Barcelona (Spa)
1961 Omar SIVORI (Ita [*]) - Juventus (Ita)
1962 Josef MASOPUST (Cze) - Dukla Praha (Cze)
1963 Lev YASHIN (SU) - Dynamo Moskva (SU)
1964
Denis LAW (Sco) - Manchester United (Eng)
1965 EUSÉBIO (Por) - Benfica (Por)
1966 Bobby CHARLTON (Eng) - Manchester United (Eng)
1967 Flórián ALBERT (Hun) - Ferencváros (Hun)
1968 George BEST (Nil) - Manchester United (Eng)
1969 Gianni RIVERA (Ita) - Milan (Ita)
1970 Gerd MÜLLER (Ger) - Bayern München (Ger)
1971 Johan CRUIJFF (Net) - Ajax (Net)
1972 Franz BECKENBAUER (Ger) - Bayern München (Ger)
1973 Johan CRUIJFF (Net) - Barcelona (Spa)
1974 Johan CRUIJFF (Net) - Barcelona (Spa)
1975 Oleg BLOKHIN (SU) - Dynamo Kiev (SU)
1976 Franz BECKENBAUER (Ger) - Bayern München (Ger)
1977 Alan SIMONSEN (Den) - Borussia Mönchengladbach (Ger)
1978 Kevin KEEGAN (Eng) - Hamburger SV (Ger)
1979 Kevin KEEGAN (Eng) - Hamburger SV (Ger)
1980 Karl-Heinz RUMMENIGGE (Ger) - Bayern München (Ger)
1981 Karl-Heinz RUMMENIGGE (Ger) - Bayern München (Ger)
1982 Paolo ROSSI (Ita) - Juventus (Ita)
1983 Michel PLATINI (Fra) - Juventus (Ita)
1984 Michel PLATINI (Fra) - Juventus (Ita)
1985 Michel PLATINI (Fra) - Juventus (Ita)
1986 Igor BELANOV (SU) - Dynamo Kiev (SU)
1987 Ruud GULLIT (Net) - Milan (Ita)
1988 Marco VAN BASTEN (Net) - Milan (Ita)
1989 Marco VAN BASTEN (Net) - Milan (Ita)
1990 Lothar MATTHÄUS (Ger) - Internazionale (Ita)
1991 Jean-Pierre
PAPIN (Fra) - Olympique Marseille (Fra)
1992 Marco VAN BASTEN (Net) - Milan (Ita)
1993 Roberto BAGGIO (Ita) - Juventus (Ita)
1994 Hristo STOICHKOV (Bul) - Barcelona (Spa)
1995 George WEAH (Lib) - Milan (Ita)
1996 Matthias SAMMER (Ger) - Borussia Dortmund (Ger)
1997 RONALDO (Bra) - Internazionale (Ita)
1998 Zinedine ZIDANE (Fra) - Juventus (Ita)
1999 RIVALDO (Bra) - Barcelona (Spa)
2000 Luis FIGO (Por) - Real Madrid (Spa)
2001 Michael OWEN (Eng) - Liverpool (Eng)
2002 RONALDO (Bra) - Real Madrid (Spa)
2003 Pavel NEDVED (Cze) - Juventus (Ita)
2004 Andriy SHEVCHENKO (Ukr) - Milan (Ita)
[*] Di Stéfano i Sivori urodzili się w Argentynie i najpierw grali w barwach tego kraju.
powyzej jesli lista zdobywcow złotej pilki - nagrody przyznawanej przez france football od 1956r. Co sadzicie o tym konkursie? Moze ktoras decyzja przyznania zlotej pilki wydaje wam sie dziwna i niesprawiedliwa?
Temat: Jak wynaleziono konserwy?
Jak wynaleziono konserwy?
Dziś są prawie przeżytkiem. Mrożonki, produkty głębokiego zamrażania, pakowane próżniowo – żywność poddana różnym mechanizmom technologicznym wypiera puszki z białej blachy. Tymczasem w XVIII wieku konserwy stanowiły na swój sposób większą rewolucję niż nowoczesne techniki.
W tamtym czasie, i to od wieków, jedynymi sposobami konserwowania żywności było suszenie, solenie, wędzenie, peklowanie, fermentacja, smażenie w tłuszczu lub w cukrze, kiszenie… Techniki stosunkowo proste, pewne, które jednak mocno zmieniają wygląd i smak przetwarzanej żywności. Nie mówiąc już o jej wartościach odżywczych.

Nagle wymyślono prosty sposób konserwowania - bez ryzyka i na długo - wielu podstawowych pokarmów: owoców, warzyw, mięs, ryb. A na dokładkę, wynalazca konserwy odmówił zachowania swojego sekretu czy nawet jego opatentowania. Ta procedura, zwana apertyzacją, nosi zresztą nadal imię swojego wynalazcy, Nicolasa Apperta, który 60 lat przed Louisem Pasteurem odkrył doświadczalnie sterylizację żywności w wysokiej temperaturze.
Bardzo bystra byłaby wróżka, która pochylając się nad kołyską Nicolasa Apperta 17 listopada 1749 roku w Châlons-sur-Marne, przepowiedziałaby jego niewiarygodne losy, prowadzące do tego, że stał się w końcu jednym z wybitnych przedstawicieli ludzi epoki Oświecenia. To dziewiąte dziecko rodziców prowadzących oberżę (pod szyldem „Białego konia”), szybko nauczyło się od nich podstaw zawodu, a następnie zdecydowało zostać kucharzem-cukiernikiem.
Po dziesięcioletnim pobycie w Niemczech Nicolas Appert wrócił w przeddzień Rewolucji do Francji i w 1784 roku otworzył swój pierwszy sklep, „La Renommée”, pod numerem 47 przy ulicy des Lombards w Paryżu. Czterdziestoletni cukiernik nie pozostawał obojętny na społeczne wrzenie. Zaciągnął się do gwardii narodowej, został dowódcą sekcji Lombardów, był obecny przy egzekucji Ludwika XVI. W tym samym czasie jego interes nie przestawał prosperować. Wszystko mu sprzyjało. Aż do czasów Terroru. Ten niedawny obywatel Appert, został teraz wtrącony do więzienia. Marniał tam przez trzy miesiące. Ironia historii i nieoczekiwana konsekwencja Rewolucji – bo prawdopodobnie podczas tej „przerwy” w jego głowie pojawił się pomysł konserwowania żywności. Po wyjściu z więzienia porzucił wszelką działalność polityczną i zajął się przeprowadzaniem doświadczeń. Tak powstała konserwa. Jeszcze nie w puszce.
Nicolas Appert metodami empirycznymi doszedł do wniosku, że aby móc zupełnie bezpiecznie spożywać konserwowaną żywność, trzeba zastosować dwie następujące po sobie procedury: z jednej strony – przetworzyć żywność w cieple, a z drugiej – ochronić ją przed powietrzem. W tamtym czasie jedynymi pojemnikami wytrzymałymi na ciepło były szklane butelki. Zaczął więc używać butelek po szampanie. Jednak bardzo szybko przerzucił się na angielskie puszki z białej blachy. Dzisiaj są one z aluminium albo z cienkiej blachy, ale mogą być ze szkła, plastiku itp.
W 1802 roku Appert założył swoją pierwszą fabrykę konserw przemysłowych w Massy (departament Essonne). Armia natychmiast zainteresowała się konserwami zarówno dla oddziałów lądowych, jak i dla wyposażenia marynarki. To już przedpola europejskiego sukcesu. Jego konserwy – proponował nawet pierwsze gotowe potrawy, jak na przykład rybę w sosie winnym – objechały cały świat. Dotarły nawet na biegun południowy na pokładzie szkunera L'Uranie, wyprawy naukowej zorganizowanej dla zbadania antarktycznej fauny. Odtąd marynarze byli zabezpieczeni przed szkorbutem, który ich dziesiątkował od czasów pierwszych odkryć, ponieważ apertyzowane produkty zachowują blisko 60 procent witaminy C.
Zatroskany o podzielenie się swoimi odkryciami z jak największą liczbą ludzi, Appert wyjawił tajniki swojej procedury w książce zatytułowanej „Sztuka konserwowania przez wiele lat wszystkich substancji zwierzęcych i roślinnych”. Sześćdziesiąt lat później Louis Pasteur przedstawił naukową zasadę wpływu ciepła na bakteryjny skład produktów.
Resztę życia Nicolas Appert poświęcił na dalsze doskonalenie swoich metod, dochodząc do skonstruowania na bazie maszyny wynalezionej przez
Denisa Papina, ojca maszyny parowej, autoklawu – przodka garnka parowego. Pozwalał on na gotowanie w temperaturze przekraczającej wrzenie wody, dając dzięki temu zarazem większe bezpieczeństwo i lepszą wydajność.
Nicolas Appert zmarł w nędzy w czerwcu 1841 roku, w wieku 91 lat, a jego ciało zostało pochowane w zbiorowym grobie. Ponad dwa wieki po jego wynalazku, każdy Francuz spożywa średnio 50 kg konserw rocznie.
źródło: Le Figaro
Temat: Piłka Nożna 2
Zgodnie z oczekiwaniami Złota Piłka, prestiżowa nagroda przyznawana przez magazyn "France Football" dla najlepszego piłkarza mijającego roku, trafiła w ręce Portugalczyka Cristiano Ronaldo.
Pomocnik Manchesteru United uzyskał 446 punktów, czyli o dwa oczka więcej niż zeszłoroczny zwycięzca - Brazylijczyk Kaka. Drugi był Argentyńczyk Lionel Messi (FC Barcelona), a na najniższym stopniu "podium" stanął reprezentant Hiszpanii, piłkarz Liverpoolu Fernando Torres.
- Zdobycie tej nagrody w wieku 23 lat to coś niesamowitego. Przecież zaledwie kilka sezonów temu rozpocząłem swoją karierę - powiedział szczęśliwy Cristiano Ronaldo.
- Chciałbym podziękować kolegom z drużyny, którzy pomogli mi w drodze na szczyt. To jeden z najszczęśliwszych dni w moim życiu. Ci, którzy mnie znają, wiedzą, że ta nagroda jest dla mnie jak spełnienie marzeń - dodał portugalski gwiazdor.
Cristiano Ronaldo to trzeci - po Eusebio i Luisie Figo - reprezentant Portugalii, który został laureatem plebiscytu "France Football".
Rekordzistą jest zaś obecny prezydent UEFA - Michel Platini. Francuz Złotą Piłkę zdobył trzy razy z rzędu (w latach 1983-1985). Także trzykrotnie po nagrodę sięgnął Holender Johan Cruijff (w latach 1971 i 1973-74).
Wyniki plebiscytu Złotej Piłki 2008:
1. Cristiano Ronaldo (Manchester Utd), 446 punktów
2. Lionel Messi (FC Barcelona), 281 pkt.
3. Fernando Torres (Liverpool), 179 pkt.
4. Iker Casillas (Real Madryt), 133 pkt.
5. Xavi Hernandez (FC Barcelone), 97 pkt.
6. Andriej Arszawin (Zenit St Petersburg), 64 pkt.
7. David Villa (Valencia), 55 pkt.
8. Kaka (Milan), 31 pkt.
9. Zlatan Ibrahimovic (Inter Mediolan), 30 pkt.
10 Steven Gerrard (Liverpool), 28 pkt.
11. Marcos Senna (Villarreal),16 pkt.
12. Emmanuel Adebayor (Arsenal), 12 pkt.
13. Wayne Rooney (Manchester United), 11 pkt.
14. Sergio Aguero (Atletico Madryt), 10 pkt.
15. Frank Lampard (Chelsea), 8 pkt.
16. Franck Ribery (Bayern Monachium), 7 pkt.
17. Samuel Eto'o (Barcelona), 6 pkt.
18. Gianluigi Buffon (Juventus Turyn), 5 pkt.
19. Michael Ballack (Chelsea), Cesc Fabregas (Arsenal), 4 pkt.
21. Didier Drogba (Chelsea), Sergio Ramos (Real Madryt), Nemanja Vidic (Manchester United), 3 pkt.
24. Edwin van der Sar (Manchester United), Ruud van Nistelrooy (Real Madryt), 2 pkt.
Bez punktów: Karim Benzema (Lyon), Pepe (Real Madryt), Luca Toni (Bayern Monachium), Rafael van der Vaart (Real Madryt), Jurij Żirkow (CSKA Moskwa).
Laureaci Złotej Piłki:
1956 - Stanley Matthews
1957 - Alfredo Di Stefano
1958 - Raymond Kopa
1959 - Alfredo Di Stefano
1960 - Luis Suarez
1961 - Omar Sivori
1962 - Josef Masopust
1963 - Lew Jaszyn
1964 - Denis Law
1965 - Eusebio
1966 - Bobby Charlton
1967 - Florian Albert
1968 - George Best
1969 - Gianni Rivera
1970 - Gerd Muźller
1971 - Johan Cruijff
1972 - Franz Beckenbauer
1973 - Johan Cruijff
1974 - Johan Cruijff
1975 - Ołeh Błochin
1976 - Franz Beckenbauer
1977 - Allan Simonsen
1978 - Kevin Keegan
1979 - Kevin Keegan
1980 - Karl-Heinz Rummenigge
1981 - Karl-Heinz Rummenigge
1982 - Paolo Rossi
1983 - Michel Platini
1984 - Michel Platini
1985 - Michel Platini
1986 - Igor Biełanow
1987 - Ruud Gullit
1988 - Marco van Basten
1989 - Marco van Basten
1990 - Lothar Matthaus
1991 - Jean Pierre Papin
1992 - Marco van Basten
1993 - Roberto Baggio
1994 - Christo Stoiczkow
1995 - George Weah
1996 - Matthias Sammer
1997 - Ronaldo
1998 - Zinedine Zidane
1999 - Rivaldo
2000 - Luis Figo
2001 - Michael Owen
2002 - Ronaldo
2003 - Pavel Nedved
2004 - Andrij Szewczenko
2005 - Ronaldinho
2006 - Fabio Cannavaro
2007 - Kaka
2008 - Cristiano Ronaldo Nie zdziwiło mnie to, że otrzymał tą nagrodę. Sezon miał kapitalny jednak martwią mnie pozycję Kaki (Milan), 31 pkt oraz Steven Gerrard (Liverpool), 28 pkt. Gerrard mimo, że Liverpool w poprzednim sezonie nie grał najlepij to grał bardzo dobrze w każdym spotkaniu. Oglądam ligę Angielską to wiem. Na pewno nie zasłużył, żeby znaleźć się na, aż tak niskiej pozycji. Tak samo z Messim. Może kontuzja go trochę "spowolniła", ale jak wrócił to grał kapitalnie. A propos w 2001 złotą piłkę dostał Michael Owen teraz jego obecny klub chcę go sprzedać za... 2 mln funtów :zdziwko: Niestety, ale kontuzje zrujnowały tego gracza.
Temat: Złota Piłka- France Football 2006
Nazwisko zdobywcy Złotej Piłki zostanie ogłoszone 27 listopada.
Zwycięzca zostanie wyłoniony w wyniku głosowania na referendum dziennikarzy.
Oto 50 kandydatów nominowanych przez France Football do nagrody Złotej Piłki 2006:
Francja: Coupet, Gallas, Giuly, Henry, Makelele, Malouda, Ribery, Sagnol, Thuram, Vieira, Zidane.
Włochy: Buffon, Cannavaro, Gattuso, Grosso, Pirlo, Toni, Zambrotta.
Niemcy: Ballack, Klose, Lahm, Lehmann, Podolski, Schweinsteiger.
Anglia: J. Cole, Gerrard, Lampard, Rooney, Terry.
Brazylia: Cris, Juninho Pernambucano, Kaka', Ronaldinho.
Hiszpania: Fabregas, Puyol, Torres, Villa.
Portugalia: Cristiano Ronaldo, Deco, Tiago.
Argentyna: Messi, Riquelme.
Pozostali: Cahill (Australia), M. Diarra (Mali), Drogba (WKS), Essien (Ghana), Eto'o (Kamerun), Mendez (Ekwador), Robben (Holandia), Szewczenko (Ukraina).
Rok temu nagrodę zdobył Brazylijczyk Ronaldinho, dwa lata temu Ukrainiec Andrij Szewczenko. W 2003 roku otrzymał ją pomocnik Bianconerich, Pavel Nedved. Kto będzie tegorocznym zwycięzcą?
Najwiecej razy trofeum trafialo w rece pilkarzy Juventusu Turyn aż 8 razy
na 2 miejscu jest AC Milan jego piłkarze sięgnęli po miano piłkarza roku 7 razy , natomiast na 3 miejscu Real Madryt i Bayern Monachium piłkarze tych klubow zostali nagrodzeni po 5 razy!
Najwiecej razy bo az 3 złotą piłkę dostawali:
Michel Platini, Johan Cruyff, Marco Van Basten, lecz tylko Michel Platini dostał nagrodę 3 raz z rzedu w latach 1983,1984,1985 reprezentował wtedy barwy Juventusu Turyn
Poniżej przedstawiam liste wszystkich zdobywcow złotej piłki:
Rok Piłkarz Narodowość Klub
1956 Stanley Matthews Anglia Blackpool
1957 Alfredo Di Stefano Argentyna Real Madryt
1958 Raymond Kopa Francja Real Madryt
1959 Alfredo Di Stefano Argentyna Real Madryt
1960 Luis Suarez Hiszpania Barcelona
1961 Omar Sivori Argentyna Juventus
1962 Josef Masopust Czechosłowacja Dukla Praga
1963 Lew Jaszyn ZSRR Dynamo Moskwa
1964
Denis Law Szkocja Manchester United
1965 Eusebio Portugalia Benfica
1966 Bobby Charlton Anglia Manchester United
1967 Florian Albert Węgry Ferencvaros
1968 George Best Irlandia Północna Manchester United
1969 Gianni Rivera Włochy AC Milan
1970 Gerd Mueller Niemcy Bayern Monachium
1971 Johan Cruyff Holandia Ajax Amsterdam
1972 Franz Beckenbauer Niemcy Bayern Monachium
1973 Johan Cruyff Holandia Ajax Amsterdam
1974 Johan Cruyff Holandia Ajax Amsterdam
1975 Oleg Błokin ZSRR Dynamo Kijów
1976 Franz Beckenbauer Niemcy Bayern Monachium
1977 Allan Simonsen Dania Borussia M-bach
1978 Kevin Keegan Anglia Hamburg
1979 Kevin Keegan Anglia Hamburg
1980 K-H Rumenigge Niemcy Bayern Monachium
1981 K-H Rumenigge Niemcy Bayern Monachium
1982 Paolo Rossi Włochy Juventus
1983 Michel Platini Francja Juventus
1984 Michel Platini Francja Juventus
1985 Michel Platini Francja Juventus
1986 Igor Biełanow ZSRR Dynamo Kijów
1987 Rud Gullit Holandia AC Milan
1988 Marco Van Basten Holandia AC Milan
1989 Marco Van Basten Holandia AC Milan
1990 Lothar Matthaeus Niemcy Inter Mediolan
1991 Jean-Pierre
Papin Francja Olympique Marsylia
1992 Marco Van Basten Holandia AC Milan
1993 Roberto Baggio Włochy Juventus
1994 Christo Stoiczkow Bułgaria Barcelona
1995 George Weah Liberia AC Milan
1996 Matthias Sammer Niemcy Borussia Dortmund
1997 Ronaldo Brazylia Inter Mediolan
1998 Zinedine Zidane Francja Juventus
1999 Rivaldo Brazylia Barcelona
2000 Luis Figo Portugalia Real Madryt
2001 Michael Owen Anglia Liverpool FC
2002 Ronaldo Brazylia Real Madryt
2003 Pavel Nedved Czechy Juventus
2004 Andrij Szewczenko Ukraina AC Milan
2005 Ronaldinho Brazylia FC Barcelona
Kto waszym zdaniem otrzyma wyroznienie od francuskiego magazynu France Football i zostanie najlepszym pilkarzem Europy 2006